Ondanks de hardheid van het bed, werd ik op dag 2 zo fit als een hoentje wakker. Het immens grote bed zorgde er wel geregeld voor dat ik gedesoriënteerd wakker werd en T. helemaal aan de andere kant van het bed lag. Daar waar mijn arm er uitgestrekt niet eens bij kon. Wanneer ook hij zijn ogen opende vertel ik hem terug te komen van mijn enthousiaste reactie van gister: ‘Ik wil later ook zo’n groot bed!’
Met een glimlach op mijn gezicht huppel ik al aankledend door de kamer. De eerste échte dag en we hebben een hoop gepland! Luxemburg lijkt helemaal niet zo groot op de kaart dus het is vast te doen in 1 dag! Even een stevig ontbijt en dan vroeg de deur uit. En inderdaad, om 08:00 uur zaten we aan het ontbijt en om 09:30 uur liepen we geheel volgens mijn reisleidersschema naar de route die ons uitgestippeld werd door de ANWB.
We lopen richting het olifantenpaadje dat begint aan de voet van ons hotel. Zo de afdaling in, naar de eenrichtingsweg waar de TomTom ons vanaf de verkeerde kant in wilde sturen en de rest van de afdaling over een schattig, pittoresk straatje dat Rue Malakoff heet. We komen langs een tuin vol met paaseieren en konijnen, langs een gouden kabouter met zijn middelvinger omhoog en prachtig in de bergen gebouwde huizen. Ons eerste beeld van Luxemburg bevalt ons heel goed!
Ons tweede beeld van Luxemburg is echter al wat minder. Alles Rue’s verwarren ons en we beginnen halverwege de route in plaats van aan het begin. Jammer voor ons ook dat vanaf hier alles in de stijgers staat en we dus net díe helft van de route niet kunnen lopen! Koppig als we zijn lopen we toch tussen de stijgers door en weten ergens een bruggetje over het ravijn te vinden die ons van de andere helft van de route scheidt.
Die dag lopen we zeker 20km door Luxemburg stad. Winkelstraatjes, een groente en bloemenmarktje, langs het stadhuis, het paleis, een herdenkingsmonument, noem het allemaal maar op. Het centrum zoals het in de buurt van ons hotel lag was echter niks vergeleken met het stuk dat achter het ravijn lag. Toen we richting het treinstation van Luxemburg liepen kwamen we de echte architectuur tegen. Met open mond stond ik te gapen naar de perfect ontworpen gebouwen. Een lichte ronding, de kleinste details, de mooiste kleuren, het was allemaal precies op elkaar afgestemd. Hier wilde ik wel blijven, in het parkje gaan zitten en gapen. Maar het was koud, droog, maar koud. Dus we liepen door. Even nog wat winkeltjes in waar de mode in de rekken precies hetzelfde was als die in Nederland, nog even een colaatje in een leuk, maar moeilijk te vinden kroegje en afgepeigerd en met pijnlijke voeten terug naar het hotel.
Even bijkomen en snel door naar de supermarkt, we moeten natuurlijk wel een hapje en een drankje hebben als we de hele avond in het hotel gaan doorbrengen. En de supermarkt doet zijn naam hier eer aan. Een immens groot warenhuis waar naar het lijkt alle Luxemburgers zich met winkelwagentjes verdringen. De prijzen zijn een stukje duurder dan in Nederland, maar het minimumloon is hier dan ook een stukje hoger dan in Nederland. We vinden smaken Lay’s waar we in Nederland nog nooit van gehoord hebben, kopen wat appels en rennen snel weer terug uit de drukte naar de auto. Nu is het echt tijd op te relaxen. En wel met een Duits ingesproken versie van Ratatouille.
Foto’s van dag 2 vind je hier.
